Το εξώφυλλο | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου   Αγόρασε το βιβλίο μόνο και μόνο για το φανταχτερό εξώφυλλο. Τα χρυσά γράμματα φυλάκισαν το βλέμμα. Τόσα χρόνια θαμπώνεται απ’ τα λαμπερά εξώφυλλα προσπερνώντας τα ταπεινά, με αδιαφορία. Ακόμα δεν το ένιωσε πως τα φανταχτερά περιτυλίγματα γέμισαν την ψυχή του με σκουπίδια. . Θεοχάρης Παπαδόπουλος Ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1978.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Παραμύθι | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας δράκος. Φουγάρο ήταν το στόμα του, που έβγαζε καπνό. Έβαζε ανθρώπους να δουλεύουν και αν δεν δούλευαν σκληρά τους έπινε το αίμα. Κάποτε οι εργάτες τόλμησαν, πήραν σπαθιά και σκότωσαν τον δράκο. Τώρα τα μεγάλα τους μυαλά συνεδριάζουν να βρουν καινούργιο δράκο να τρώει όποιον δεν κάθεται καλά.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Το πορτρέτο | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου Εχτές είδα στον ύπνο μου πως πόζαρα μπροστά σ’ έναν ζωγράφο. Ήταν ίδιος ο Μποτέρο και μου έφτιαχνε ολόσωμο πορτρέτο. Όταν το έργο ολοκλήρωσε είδα πως με ζωγράφισε χοντρό κι έτοιμος ήμουνα να βιαιοπραγήσω να του φέρω τον πίνακα κολάρο. Μα σκέφτηκα πως κόστιζε πολλά και που να τρέχω για αποζημιώσεις. Όταν του ζήτησαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Γυναίκα | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου Γυναίκα εργάτρια, που δουλεύει υπερωρίες, που τα λεφτά δεν βγαίνουν, που της βάζει χέρι το αφεντικό και της υπόσχεται βρώμικο μισθό. Γυναίκα μετανάστρια, που αφού κόντεψε να πνιγεί μένει σε ένα άθλιο container με άλλους είκοσι μαζί και πέντε παιδιά να κλαίνε, να ζητούν φροντίδα και στοργή. Γυναίκα που η φύση της έκανε λίγο τηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Ξερόκλαδα | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου Πέσανε στο χώμα τα ξερόκλαδα, τα πάτησαν και βγάλανε κραυγή. Στερήθηκαν για μήνες το νερό. Μαύρο το χώμα που μεγάλωσαν. Τώρα που πέσανε στη γη, ψάχνουν μια σπίθα, να πέσουν μέσα στη φωτιά, να γίνουνε προσάναμμα, για την καινούργια γέννα, που θα χιμήξει σα θεριό, τον κόσμο για ν’ αλλάξει. Θεοχάρης Παπαδόπουλος . Ο ΘεοχάρηςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Δώσε μου το χέρι σου | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου Απόψε νιώθω μόνος και κρυώνω. Δώσε μου το χέρι σου απλώνω το δικό μου μα έχει σπάσει η αλυσίδα από καιρό και δίπλα μου αγγίζω το κενό. Ένα πλήθος κενών με περιβάλλει. Ο δρόμος μου γεμάτος με αδειάσματα. Έξω βρέχει μοναξιά κι εγώ κρυώνω. Δώσε μου, σύντροφε, το χέρι σου ταΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Φιλοξενούμε σήμερα τον ποιητή Θεοχάρη Παπαδόπουλο, που γεννήθηκε στον Πειραιά το 1978 και σπούδασε στη σχολή Οικονομίας και Διοίκησης του τμήματος Λογιστικής στο ΤΕΙ Χαλκίδας. Ζει στην Αθήνα και ασχολείται με την ποίηση από τα παιδικά του χρόνια. Έχει πληθώρα δημοσιευμάτων σε λογοτεχνικά περιοδικά. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί σε βιβλίο στη βουλγαρική και στην αγγλική γλώσσα, ενώ σκόρπιαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…