Η ιστορία μιας σκυλίτσας, που την έλεγαν Ρωξάνη | του Γεωργίου Χουστουλάκη Ήταν ένα αξιαγάπητο σκυλί, από αυτά που περνάς και γυρνάνε ανάσκελα για να τα χαϊδέψεις στην κοιλιά! Ήταν μια ιδιαίτερα ήρεμη σκυλίτσα, φυσικά στειρωμένη, με τα εμβόλια της όλα, ήταν δηλωμένη στο Δήμο, είχε επίσης και το σχετικό τσιπάκι! Μια πραγματική κυρία που αν και πέρασε τόσα, άντεξεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Φουσκίτης, η «τρούφα» της Κρήτης! | του Γεώργιου Χουστουλάκη Ο φουσκίτης σαν λέξη, θα ακούγεται μάλλον αστεία στους νέους σήμερα, αλλά δεν ξέρουν βέβαια, ότι κάποτε στους ανθρώπους της υπαίθρου, ήταν ένας εξαιρετικός μεζές, γιατί αν και πολύ μικρός ο φουσκίτης, ήταν κι αυτός ένα μανιτάρι και μάλιστα αρκετά διαδεδομένο τότε στην Κρητική ύπαιθρο! Δεν έσκαβαν το χώμα για ναΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Ο Κλήδονας κάποτε στο χωριό μου | του Γεώργιου Χουστουλάκη Το πανάρχαιο έθιμο αυτό του Κλήδονα, ξεκίναγε σε όλη την Ελλάδα την παραμονή του Άι Γιαννιού του Λαμπαντάρη ή Ριγανά, ή Φανιστή ή Ριζικάρη, πάντα στις 23 Ιουνίου, και τελείωνε την επομένη το βράδυ. Παραλλαγές του Κλήδονα υπάρχουν πολλές σε όλη την Ελλάδα, διαφέρουν όμως θα λέγαμε σε λεπτομέρειες, ακόμαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Όσπρια και σιτηρά, πάνε στ’ αλώνι! | του Γεώργιου Χουστουλάκη . Αλωνιστικές μηχανές δεν υπήρχαν πριν τη κατοχή, κι αν υπήρχαν ήταν ελάχιστες, κι αυτές με μεταλλικές ρόδες ή ακόμα και με ερπύστριες. Χώρια που κόστιζε πολύ και η άλεση τους. Δεν προλάβαιναν όμως να εξυπηρετήσουν όλο το κόσμο. Έτσι τα αλωνίσματα όλα, γινόταν αναγκαστικά στο αλώνι με τον βολόσυροΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Την εποχή που στα χωριά της Κρήτης δεν υπήρχαν γλυκά | του Γεώργιου Χουστουλάκη . Όσο και αν φαίνεται σήμερα απίθανο να συμβαίνει, όμως οι πληροφορίες μου από γεροντότερους, λένε πως στην κατοχή αλλά και πριν, στα περισσότερα χωριά της Κρήτης τα παιδιά δεν ήξεραν από γλυκά, μάλιστα πολλά από αυτά ούτε που γνώριζαν καν και την ίδια τη λέξηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Οι σασμοί στην Κρήτη και οι παλιοί συμβιβαστές | του Γεώργιου Χουστουλάκη Σους παλιούς καλούς καιρούς, οι τοπικές κοινωνίες, μπορεί να είχαν κάπου κάπου και κάποια κακά στοιχεία, είχαν όμως και πολλά άλλα καλά, τα οποία διόρθωναν τρόπον τινά, τα κακώς κείμενα. Επειδή ο αναλφαβητισμός ήταν σχεδόν καθολικός στα περισσότερα χωριά, ασφαλώς υπήρχαν και κάποια άγρια ένστικτα σε λίγους, ωστόσοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Το λιακόνι, οι αλήθειες, οι υπερβολές και οι διάφορες δοξασίες | του Γιώργου Χουστουλάκη Μετά το σαμιαμίδι, το πιο παρεξηγημένο ίσως ερπετό, είναι και το λιακόνι, γιατί πολλά ακούγαμε από μικροί, και κυρίως για την επικινδυνότητα του στον άνθρωπο. Πόσα όμως από αυτά είναι αλήθεια, και πόσα όχι; Το λιακόνι, θα λέγαμε μοιάζει με διασταύρωση φιδιού και σαύρας, έχει δύοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Ο άθος και η πολλαπλή χρησιμότητα του. Γράφει ο Γεώργιος Χουστουλάκης Η λέξη άθος είναι κρητική λέξη, άγνωστη στην υπόλοιπη Ελλάδα, που δεν είναι άλλη από την γνωστή σε όλους μας στάχτη. Από μόνη της η λέξη φαίνεται ότι είναι αρχαία ελληνική, από το αίθος = καύσωνας, φωτιά (ρήμα αίθω = καίω). Συμβαδίζει δε η λέξη χρονικά, με την κατάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Τσι μεγάλες Αποκρές, κουζουλένονται κι οι γρες! Μέρες που ’ναι, είπαμε από τη «Σβούρα» να επισκεφθούμε με βάση ένα ωραίο κείμενο του Γιώργου Χουστουλάκη την Αποκριά, όπως γιορταζόταν στα χωριά της υπαίθρου του νησιού μας τα παλιά χρόνια. Τότε, που η ηθική ξεπερνιόταν απ’ τη χαρά του ερχομού της άνοιξης και η φυσική αθυροστομία και η διασκέδαση (= διασκόρπιση τουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…