Η Βιτσίλα – Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία – του Δήμου Σθένη Κάποτε – σε κάποια από τις γόνιμες περιόδους της ζωής μου – υπηρετούσα καθηγητής στο Γυμνάσιο Σκινιά στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ως φιλόλογος δίδασκα την «Ομήρου Οδύσσεια» στην Α΄ τάξη του Σχολείου. Έμπαινα σε μια τάξη με πανέξυπνα και «ζωντανά» παιδιά, που οι αίθουσεςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Αγάπη, του Δήμου Σθένη Αγάπη Σ’ άκουσα Ερωτόκριτε Τη νύχτα που τραγούδαγες στο αστέρι Και άνοιγαν οι ουρανοί ν’ ακούσουν το τραγούδι Διάλεγα απ’ τις νότες σου Εκείνες που αντηχούσαν στα μελτέμια κι έτρεχαν να κρυφτούν στα φυλλοκάρδια των ερωτευμένων Που χαίρονταν καθώς μπουμπούκιαζαν τα δέντρα Και στόμωναν τις λόγχες του θανάτου. Σ’ άκουγα Ερωτόκριτε Καθώς μεγάλωναν τα μέλη μουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Ένα μύθο θα σας πω…, του Δήμου Σθένη Δεν πέρασα από τις Συμπληγάδες σήμερα. Θες ο καιρός, θες η διάθεση, θες η τυχαία μέρα θες που δεν ήτανε ανοιχτές και χώρο δεν είχε το «περίεργον» για να ’βγει; Προτίμησα το ακραίο μονοπάτι που στη σπηλιά της γέννησης του στίχου μ’ οδηγούσε μ’ ακμαίο λόγο και περήφανο χωρίς μεμψιμοιρίες και μεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Πλην Λακεδαιμονίων πάλι…, του Δήμου Σθένη Πλην Λακεδαιμονίων πάλι θα βγουν να πούνε οι σφουγκοκωλάριοι και οι κόλακες των βασιλέων μήπως και αποσπάσουν κάποιο από τα ράκη που σκορπίζονται στους δρόμους απ’ την ευχέρεια του ισχυρού αφέντη. μήπως και τ’ όνομά τους διασωθεί δίπλα στις όποιες δόξες τις εφήμερες μήπως και παιανίσουν στων αυθορμήτων τις πλατείες που ευθέως βγαίνουνε ολόισιαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…