Χρόνος ανάγνωσης περίπου:2 λεπτά

Το Θεσσαλονικιώτικο «Μπουγιουρντί» | η κουζίνα της Αναστασίας

 

Η Θεσσαλονίκη είναι η πρώτη ελληνική πόλη που εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Δίκτυο Δημιουργικών Πόλεων της UNESCO στον τομέα της γαστρονομίας! Διότι το φαγητό στη Θεσσαλονίκη δεν έχει να κάνει μόνο με τον κορεσμό της πείνας, αλλά αποτελεί μιαν ιεροτελεστία, τόσο η παρασκευή όσο και η κατανάλωσή του, ώστε να το απολαύσουν και αυτοί που θα το μαγειρέψουν και αυτοί που θα το καταναλώσουν που συχνά ταυτίζονται!

Μια από τις συνταγές που χαρακτηρίζουν την κουζίνα της Θεσσαλονίκης, αυτό το σταυροδρόμι γεύσεων και πολιτισμών, είναι και το περίφημο «Θεσσαλονικιώτικο Μπουγιουρντί»!

Η Βικιπαίδεια στο λήμμα «μπουγιουρντί» γράφει ότι η λέξη είναι τούρκικη και αρχικά σήμαινε την έγγραφη διαταγή αξιωματούχου της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Σήμερα το λέμε με δυο σημασίες. Η μια λέγεται για κάποιο δυσάρεστο, «καυτερό» έγγραφο οικονομικού περιεχομένου (Ήρθε το «μπουγιουρντί» της εφορίας!!!), και η δεύτερη γι’ αυτόν τον πικάντικο, απόλυτο μεζέ με τυρί, ντομάτα και καυτερή πιπεριά!

Μια πεντανόστιμη παραδοσιακή συνταγή, που φτιάχνεται με πολύ λίγα υλικά και σε ελάχιστο χρόνο!

Το «Μπουγιουρντί» ανήκει στην κατηγορία «Μεζέδες» (από το περσικό «μαζέ» που σημαίνει γεύση), που σερβίρονται για να συνοδέψουν το αλκοόλ στο ελληνικό τραπέζι, ήτοι κρασί ή μπύρα ή τσίπουρο ή ούζο. Μπορεί όμως μια χαρά να σταθεί και σαν ένα απλό, γρήγορο γεύμα ή δείπνο, συνοδευόμενο από ελιές και ψωμάκι, για να μη χαθεί ούτε στάλα από το νόστιμο ζουμάκι του! Κάτι ανάλογο με τον Κρητικό Ντάκο, μόνο που στο Μπουγιουρντί το φαγάκι είναι καυτό και καυτερό!

Γίνεται στο πι και φι και με υλικά που συνήθως βρίσκονται πάντοτε σε μια ελληνική κουζίνα: φέτα, ντομάτα, πιπεριά, καυτερή πιπεριά (ή μπούκοβο), κάποιο σκληρό κίτρινο τυρί, ελαιόλαδο, ρίγανη κι ένα πυράντοχο σκεύος για το ψήσιμο στον φούρνο (γίνεται και μέσα σε λαδόκολλα τυλιγμένη σε αλουμινόχαρτο σε έκτακτη περίπτωση, αλλά και σε τηγάνι-σαγανάκι ελλείψει φούρνου).

Αν σας άνοιξε η όρεξη, μη καθυστερείτε! Ξεκινήστε!

Ιδού η συνταγή:

Υλικά:

πράσινη πιπεριά 1 τεμ.
καυτερή πιπεριά 1 τεμ.
ντομάτες 1- 2 τεμ.
τυρί φέτα 200 γρ.
κεφαλοτύρι 50 γρ.
ρίγανη
ελαιόλαδο

Παρασκευή:

Κόψτε σε φέτες τις τομάτες, την πράσινη πιπεριά και ψιλοκόψτε την καυτερή. Βάλτε σε ένα πήλινο σκεύος λίγο λάδι. Προσθέστε μια στρώση φέτες ντομάτες. Πασπαλίστε με ρίγανη και προσθέστε τις ροδέλες πράσινης πιπεριάς και λίγη ψιλοκομμένη καυτερή πιπεριά. Συνεχίστε με μια νέα στρώση φέτας, ρίγανης, πράσινης πιπεριάς και καυτερής πιπεριάς. Πασπαλίστε με ρίγανη, προσθέστε ελαιόλαδο και προσθέστε το τριμμένο κεφαλοτύρι.

Σκεπάστε με το καπάκι και ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο στον αέρα και στους 180°C για 20 λεπτά της ώρας.

Στη συνέχεια αφαιρέστε το καπάκι και συνεχίστε το ψήσιμο για 10 ακόμη λεπτά της ώρας χωρίς καπάκι. Έτοιμο το μπουγιουρντί σας!

Καλή όρεξη!

Α! να μην ξεχάσω να σας πω:

1. Αν δεν τρώτε καυτερά, μπορείτε να αντικαταστήσετε την καυτερή πιπεριά με μια μικρή πιπεριά Φλωρίνης.

2. Αν κάνετε το Μπουγιουρντί σε σαγανάκι, φροντίστε η θερμοκρασία στην εστία να είναι χαμηλή, για να προλάβουν να λιώσουν τα τυριά χωρίς να καούν.

3. Στην λαδόκολλα μπορείτε να ετοιμάσετε και ατομικά «Μπουγιουρντάκια», μειώνοντας αναλόγως τα υλικά.



Αν υπάρχουν απορίες ή χρειάζεστε διευκρινήσεις θα χαρώ να επικοινωνήσετε μαζί μου

Αναστασία

anastasia@svoura.net

Η Αναστασία ασχολείται από μικρή με το πάθος της, τη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική. Στην πλούσια εμπειρία της στο χώρο της δημιουργικής γαστρονομίας συμπεριλαμβάνονται:

– διεύθυνση μονάδας μεταποίησης βιολογικών προϊόντων και γλυκισμάτων,

– επικεφαλής κουζίνας σε εστιατόρια,

– υπεύθυνη πρωινού σε ξενοδοχειακή μονάδα,

– catering και

– διδασκαλία ελληνικής παραδοσιακής και δημιουργικής κουζίνας.

.

.


Σύνταξη

Η τέχνη, η επιστήμη, η γλώσσα, ο γραπτός λόγος, η παράδοση, είναι εργαλεία του πολιτισμού, που συμβάλλουν τα μέγιστα για να διαμορφωθεί μια κοινωνία, να θεσπίσει τους κώδικες και την ηθική της, να πλάσει τους όρους δημιουργίας της κοινωνικής συνείδησης, να επεξεργαστεί την αλληλεγγύη της και να φτιάξει έναν κοινωνικό ιστό, που θα διαφυλάσσει και θα προάγει την έννοια άνθρωπος.