«Άρχισα να ψάχνω. Αυτό ήταν, βρήκα ποια ήταν η 5^η Μεραρχία Κρητών, ποιος ήταν ο Μεταξάς και γιατί την έστειλε στην Αλβανία, πρώτα στο Αμύνταιο, αφού περπάτησαν 362 χιλιόμετρα βράδυ με κρύο και χιονοθύελλα.

Για να νιώσω τα συναισθήματα των Κρητικών ηρώων μας, πήγα με δυο φίλους μου από το στρατό, τους Γιώργο Παπαπέτρου και Πάνο Αναστασιάδη, στον σιδηροδρομικό Αμύνταιου και νοερά έζησα τις αγωνίες τους.

Κατέγραψα μαρτυρίες, βρήκα ημερολόγια, διάβασα, έψαξα, έτρεξα και έγραψα το τρίτο βιβλίο μου με τίτλο «Ο Γολγοθάς της 5^ης Μεραρχίας Κρητών από 28/10/1940 έως και 31/5/1941».

(Από τον Προλογικό σημείωμα του συγγραφέα Γεωργίου Δ. Σταράκη)

«Εχθροί και φίλοι αναγνωρίζουν τη μεγάλη, ηρωική και αποφασιστική συμβολή των Ελλήνων στον πόλεμο του ’40.

Στο έπος του ’40, σ’ αυτή την εθνική μυσταγωγία, η 5^ης Μεραρχία, η θρυλική Μεραχία Κρητών, που πλαισιώθηκε από τους Πατεράδες μας, είχε το δικό της μερτικό, έγραψε τη δική της ιστορία, με ανεξίτηλα γράμματα, που θα παραμείνει ανά τους αιώνες, σύμβολο ηρωισμού και μεγαλείου, δείχνοντας, στις νέες γενιές, το δρόμο της τιμής και του καθήκοντος.

Η 5^η Μεραρχία ταλαιπωρήθηκε αφάνταστα, και κατά τις επιχειρήσεις, και μετά την συνθηκολόγηση, που υπογράφηκε, μεταξύ Τσολάκογλου και Ντίτριχ, 20 Απριλίου 1941, στο Βοτονόσι Ιωαννίνων, γιατί εγκλωβίστηκε στην Ηπειρωτική Ελλάδα.

Ο Γεώργιος Σταράκης, στο παρόν βιβλίο του με τίτλο: «Ο Γολγοθάς της 5^ης Μεραρχίας Κρητών από 28/10/1940 μέχρι 31/5/1941» ξεδιπλώνει την πορεία της θρυλικής Μεραρχίας, εκείνη την ταραγμένη περίοδο και ξαναφέρνει στις μνήμες μας, όσα ακούσαμε από τους Πατεράδες μας, τη δεκαετία του ’50 και γαλουχηθήκαμε με τις ιστορίες του πολέμου.

Αιωνία η ευλάβειά μας στους μαχητές του ’40.»

(Από τον Πρόλογο του Βασιλείου Κ. Αποστολάκη, Αξκου ΕΛ-ΑΣ ε.α., Εφ. Αξκος (ΠΒ))

“Την κατοχική περίοδο 1941 – 44 στην πατρίδα μας είχαμε δύο εχθρούς:
1) Τον «ΟΡΑΤΟ» και 2) τον «ΑΟΡΑΤΟ».
Ο «ορατός» ήταν οι Γερμανοί, οι Ιταλοί και οι Βούλγαροι. Ο λαός τους έβλεπε και αρκετές φορές μπόρεσε να αποφύγει αυτό τον εχθρό.
Ο δεύτερος εχθρός ήταν ο «ΑΟΡΑΤΟΣ».
Ο λαός τους ονόμασε «ΔΟΣΙΛΟΓΟΥΣ». …”

(Από τον πρόλογο του συγγραφέα Γεωργίου Δ. Σταράκη)

“Η συμμορία των δοσίλογων, που σταδιακά ελίχθηκαν και εντάχθηκαν στο πολιτικό προσωπικό της μεταπολεμικής Ελλάδας, έγινε το ίδιο τροχοπέδη και στην διεκδίκηση της επιστροφής του αναγκαστικού κατοχικού δανείου, που υφάρπαξε το γερμανικό κράτος από την χώρα μας. Επιπλέον, ιδιαίτερα καθοριστικό είναι το γεγονός ότι ουδέποτε δεν διεκδικήσαμε επίσημα, ως ελληνικό μεταπολεμικό κράτος, την επιστροφή των χιλιάδων αρχαιοτήτων, που έκαναν φτερά, μέσα σε κοντέινερ με επιμέλεια των ναζί αρχαιολόγων, που επέδραμαν στην Ελλάδα. Τα μουσεία του Βερολίνου και άλλων γερμανικών πόλεων, πέραν ελαχίστων που έχουν επιστραφεί, είναι σήμερα γεμάτα από αυτές τις αρχαιότητες, που περιμένουν το ελληνικό κράτος να κάνει το αυτονόητο, να διεκδικήσει την επιστροφή τους στον φυσικό τους χώρο και στον φυσικό τους ιδιοκτήτη, το ελληνικό δημόσιο και τους Έλληνες. Η παραμονή τους στην Γερμανία απλά δηλώνει ότι οι δηλώσεις περί μετάνοιας των παρανοϊκών πράξεων και των ειδεχθών εγκλημάτων, που έκαναν οι άμεσοι πρόγονοί τους, είναι μόνο λόγια κι αέρας κοπανιστός. …”

(Από τον πρόλογο του Δρ. Ηλία Κοπανάκη, Χημικός Μηχανικός Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Διδάκτωρ Πολυτεχνείου Κρήτης)