Η πορεία μιας οικογένειας πριν και μετά τον Ιταλογερμανικό πόλεμο. Τέσσερις γυναίκες, τέσσερις ιστορίες και πέντε άντρες. Η μάνα (Aυγενιώ) σε ρόλο μητριαρχικό, επωμίζεται βάρη και άγχη. Μια αρρωστημένη ζήλεια υποκινεί εσωτερικούς κραδασμούς και θρέφει τα θηριώδη ένστικτα. Τραγωδίες και τραγικότητες φέρνουν ανατροπές, και αλλάζουν τρόπο ζωής και συμπεριφοράς. Μια περιπέτεια θαλασσινή, ένα πλοίο και ένα ναυάγιο. Ο πόλεμος του ’40 φέρνει στο μέτωπο αντιμέτωπους δυο ανθρώπους άγνωστους μεταξύ τους που έχουν κάτι κοινό και δεν το ξέρουν. Στη γερμανική κατοχή οι δυο γυναίκες έχουν σημαντικό ρόλο στην αντίσταση. Και τέλος, η δοκιμασία, η αχαριστία και η τραγική αποκάλυψη. Θα επέλθει τελικά η κάθαρση; Όλα αυτά σε μια ζωντανή διαλεκτική γλώσσα όπου η εικόνα συνδιαλέγεται με τον ήχο και δραματουργεί…

…Αν θα θέλαμε να χαρακτηρίσουμε με λίγα λόγια το χτίρι που απαρτίζει το πνευματικό και καλλιτεχνικό έργο του Αντώνη Κουκλινού λέξεις από τις κρητικές στράτες της παράδοσης θα ξεδιαλέγαμε. Όπως Αρχοντιά, Πρεπιά, Λεβεντιά, Ανθρωπιά, Φιλοξενία, Περηφάνια, Ντομπροσύνη, Ευγένεια, Αγάπη, Σεμνότητα, μα και Δύναμη και Παλληκαριά. Αυτές που κράτησαν ορθή την Κρητική Ψυχή στον αιώνα….

Γιάννης Νιωτάκης
Λογοτέχνης – Επίτιμος Πρόεδρος Αδελφότητας Κρητών Ρόδου

 …Σε κάθε διήγημα η έμφαση δίνεται στην ανθρώπινη εμπειρία, στις σχέσεις, την αγάπη, την θαλπωρή δημιουργώντας έτσι, έναν διάλογο με το παρελθόν και το παρόν. Καθώς στρέφουμε τις σελίδες, η Κρήτη ζωντανεύει μπροστά μας. Ο αναγνώστης ανακαλύπτει τις ζωές, τα πάθη των χαρακτήρων, καθώς και τα βιώματα που τους πλαισιώνουν. Αποκαλύπτεται μια νέα πτυχή της Κρητικής πραγματικότητας, συνδέοντας τον αναγνώστη με τον πλούτο του λαϊκού πολιτισμού…

 Γιώργος Κυπριωτάκης

 …Έτσι και τον Αντώνη Κουκλινό, τονε κανάκισε η λαλιά μας, τον έβαλε στη ποδιά της, τονε νανούρισε και τον ανάθρεψε. Κι όταν πια φούσκωσε μέσα του η φλόγα της έκφρασης, τηνε πήρε και την απόθεσε με ιερότητα μέσα σε τούτο το βιβλίο, αμάλαγη, με τα αρχαία της στολίδια και τα απέριττα ξόμπλια της, με τις μυρωδιές της, τους ήχους της και τη λιτή ομορφιά της. Δύσκολο έργο για τον καθένα, μα για τον Αντώνη εύκολο σαν την αναπνιά κι ο σεβασμός του στη λαλιά μας δεδομένος. Μάνα του είναι, αρνείται κιανείς τη μάνα του;

Λουκαδάκης Νίκος

(Δαφνιανός)

«Τα διηγήματα που παραθέτω σ’ αυτό το βιβλίο βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα που έγιναν στον τόπο μας (Επαρχία Σητείας) τον περασμένο αιώνα, πριν και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Σκοπός μου, μέσα στη συλλογή αυτή, είναι πέρα από την ιδιαιτερότητα της εποχής, να καταγράψω την ηθογραφία, τη λαογραφία και κάποια ιστορικά γεγονότα. Κι επιπλέον ν’ αφήσω μέσα από τους διαλόγους, ζωντανή τη γλώσσα του τόπου μου, μια διάλεκτο που ολοένα αφανίζεται και αποτελεί σημαντικό μέρος του πολιτισμού μας.»

Άννα Τακάκη-Μαρκάκη, συγγραφέας

 «Κάθε ιστορία της Άννας Τακάκη, είναι πιο εξωφρενική και παράλληλα πιο ανθρώπινη από την προηγούμενη. Το κοινό τους στοιχείο είναι η τρυφερότητα και ο σεβασμός, με τα οποία η συγγραφέας αντιμετωπίζει τους ήρωές της. Με εργαλεία την κατανόηση, την αγάπη και την εκφραστική δύναμη, κατορθώνει ν’ αποφύγει τα στερεότυπα της “εξωτικής”, τουριστικής Κρήτης και να περιγράψει μια μεγάλη νήσο στο μεταίχμιο της ισχυρής παράδοσης και της ραγδαίας οικονομικής ανάπτυξης. Γνωρίζει καλά πως ο οικοδόμος μ’ όλη την πρωτογένεια της τέχνης του, είναι πάντα ο λαός.»

Βαρβάρα Τερζάκη-Παλλήκαρη, μελετήτρια του νήματος
και της υφαντικής τέχνης της Κρήτης

 «Οι «διδαχές» των διηγημάτων-παθημάτων τόσο διακριτικέ και διακριτές- εύληπτες, χωρίς τον παραμικρό βαρετό και αποτρεπτικό «διδακτισμό», διαχέουν τις διηγήσεις για όσους θέλουν κι επιθυμούν να «ταλαιπωρήσουν» λίγο τη σκέψη και το μυαλό τους, οι πεπεισμένοι, αλλά κι όσοι επιθυμούν να πειραματιστούν, πως το κεφάλι δεν το έχουμε μόνο για να φοράμε καπέλο!»

ΔημοΣθένης, φιλόλογος, επιμελητής