Ποίηση
Λέγεται πως στη μυθολογία οι θεοί πεθαίνουν, μόνον όταν ξεχαστούν.
Μια καθόλου ερωτική ιστορία, αφιερωμένη στην Ευρώπη του μύθου και της ζωής.
Είμαι ακόμα εδώ,
ακόμα κι ας πονώ
κι ας δεσμεύω τον καιρό,
είμαι ακόμα εδώ.
“Αυτή η διαφάνεια, καθαρή σαν κρύσταλλο, δεν κρύβει τα συναισθήματα ούτε την υψωμένη της γροθιά και την διάθεση για τον αγώνα που αλλάζει τον κόσμο.
Δεν διακατέχεται από τον φόβο μην και την πουν στρατευμένη. Η Βαγγελιώ γίνεται κάθε μέρα τόσα χρόνια ολοκαύτωμα και η ποίηση είναι το ιαματικό καταφύγιο της.
Η κατάθεση των ΟΝΕΙΡΟΠΑΓΙΔΩΝ είναι μια δημόσια εξομολόγηση. Ποίηση αυτοβιογραφική. Είναι η Βαγγελιώ. Μιλάει όμως και για σένα που αντάμωσε συμπάσχοντα στα έκτακτα περιστατικά, για σένα που φτιάξατε μαζί την αλυσίδα στη διαδήλωση, για σένα που ήπιατε μαζί τον καφέ ή το κρασί στην Άρτα ή στην Μυτιλήνη ή στο Μοχό και στις Αρχάνες, κάποτε το 1996 ή χθες. Σε τούτο το προσωπικό ποιητικό ημερολόγιο η γραφίδα της ΒΚ γίνεται νυστέρι για τη δική σου πληγή της Προδοσίας, για κάποια δική σου αμετάκλητη Απώλεια και άλλοτε λειτουργεί σαν ερωτικό χάδι, πόθος ή σκωπτικός δεκαπεντασύλλαβος.
Δύσκολη η εποχή για το λογοτέχνη να γράφει για τον αγώνα του χαλυβουργού, για τον καθημερινό αγώνα για το ψωμί και το βιβλίο. Δύσκολο για τις εποχές που ακολούθησαν την μεγάλη Ανατροπή του 20 αιώνα να μιλήσεις ξανά για το κόκκινο και την κοινωνία που θα ανθρωπέψει ο άνθρωπος. Στα σαλόνια της διανόησης, όπως έχει διαμορφώσει η αστική εξουσία, οι απόψεις αυτές είναι κομμένες και οι λογοτέχνες που τις εκφέρουν απρόσκλητοι και ανεπιθύμητοι.
Ούτε είναι εύκολο να πεις πως για να χαρείς τη ζωή, τον έρωτα, θα τα ζήσεις αυτά καλύτερα χωρίς τη δυστυχία και την εκμετάλλευση γύρω σου.”
(Από τον πρόλογο του Νίκου Πατεράκη)
|
Στο όνομα μιας ξεφτισμένης, στημένης και αλλοπρόσαλλης ελευθερίας, η κοινωνική ζωή χάνει τη συνοχή και την ενότητά της, ο κόσμος της δημιουργίας κατακερματίζεται και καταστρέφεται και, μαζί του καταστρέφεται και η οργανωμένη ενότητα του σύμπαντος. Γιατί το μέτρο της ζωής είναι ο ίδιος ο άνθρωπος …
Κι εμείς οι δόκιμοι ποιητές, θεωρούμε χρέος και καθήκον μας, να υμνήσουμε τον κόσμο και την αγάπη του, την τρομερή του ομορφιά, τη συμμετρία και την αρμονία του, τις μαγικές λέξεις, την ειρήνη, τη δημοκρατία, την ισότητα, τη λευτεριά, τις ωραίες ιδέες, τα μεγάλα οράματα, τις αξίες και τα όνειρα των θεών, των ανθρώπων και των άστρων.…
Γιώργος Δ. Μπίμης
Ιστορίες που γράφονται όπως αισθάνονται,
όπως βγήκαν από τη στιγμή,
με καταλύτη τη μουσική
και συντροφιά ένα ποτήρι κρασί.
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
|
Ο Περυσινάκης είναι πολίτης σε εγρήγορση, συμμετέχει, παρατηρεί, σκέφτεται και μέσα από την ανθρωπιστική ιδεολογία του, μιλάει με αμεσότητα και θάρρος για τη θρησκεία, «Όλ’ οι θεοί πουλούν ελπίδα για παραδείσους που δεν είδα…», για το ρόλο των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας και της προπαγάνδας της τηλεόρασης. «Τι πλύση εγκεφάλου είναι τούτη και τι παγίδ’ αυτό το χαζοκούτι. Παράλληλα επισημαίνει την ανάγκη διατήρησης της μνήμης και ότι είναι καιρός πλέον για τους πολίτες να αποφασίσουν, να βάλουν τέλος στις αυταπάτες που καλλιεργούν οι πλουτοκράτες και να αποφασίσουν με ποιους είναι, «Με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες». Το βιβλίο αυτό είναι ωφέλιμο και ευχάριστο στην ανάγνωσή του γι’ αυτό πρέπει να διαβαστεί. (Από τον πρόλογο του σκηνοθέτη Λευτέρη Χαρωνίτη)
Ο Δημήτρης Περυσινάκης γεννήθηκε στο Μάραθος Μαλεβιζίου Ηρακλείου Κρήτης το 1948. Κατάγεται από φτωχούς γονείς, αγρότες και έχει άλλα τέσσερα αδέρφια. Μετά το δημοτικό, τέλειωσε το Καπετανάκειο αρρένων Ηρακλείου. Είναι πτυχιούχος της Ανωτάτης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών και δούλεψε επί 32 χρόνια στο λογιστήριο του Ο. Τ. Ε. από τον οποίο συνταξιοδοτήθηκε. Είναι παντρεμένος με την Αντιγόνη Μαρή και έχει δύο κόρες, την Αγάπη και την Παρασκευή (Βούλα). Από μικρός βοηθούσε για την επιβίωση της οικογένειάς του, στις αγροτικές δουλειές. Του άρεσε η κρητική μουσική και έχει επηρεαστεί από τον Ερωτόκριτο και γενικότερα τον ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο. Διαθέτει μια συλλογή από περίπου 3.000 ποιοτικές κρητικές μαντινάδες, ενώ ο ίδιος έχει γράψει πολλές από αυτές. Στη συλλογή αυτή περιλαμβάνονται μερικά από τα ποιήματα και τις μαντινάδες του.
|
Η νέα μαγεμένη
Περίτεχνο γλυπτό της φύσης,
αμάγαλμα
φτιαγμένο μ’ άγρια υφή,
προκαλεί αντίθεση,
με το γλυκό πάνοστο πρόσωπο
της οπτασίας·
μορφή
νέας μαγεμένης.
Εκδηλώσεις
Ανακαλύψτε περισσότερα βιβλία
Εξερευνήστε τη συλλογή μας και βρείτε το επόμενο αγαπημένο σας βιβλίο. Εγγραφείτε στο newsletter μας για να λαμβάνετε ενημερώσεις και προσφορές.